SLEEPWELL

'Ik ga op reis en ik neem mee: een Carnet de voyage geschonken door Marlies Dupont, een pakje boterkoekjes gebakken door Lieve De Baes, dikke wollen wanten van mijn vader, mijn Belgische biergewoonten die ik aan Dieter Loots kan danken, een MP4-speler met dancehalltunes van mijn danchalldansers, mijn oriëntatievermogen en rijkunsten aangeleerd door Bruno, Wards goede contacten, mijn moeders kookkunsten, ongezoete/-zoute studentenhaver van Hanna, Lieve Bredas visie op onderwijs, Gerts tekenlessen, Kerewins observerend vermogen, Mimo Paules reizen zonder John en slaapzak en de tandenborstel van Maarten De Landsheer.

Rechts zoemt de ventilator en voor mij ruist een slecht aangesloten tv. Ik zit in het kingsizebed, ik kan indommelen wanneer ik wil en moet pas om 11u opstaan. Ik ga uitslapen!

Ik ben reeds een maand onderweg en heb nog maar één keer voor een slaapplaats betaald. Om te slapen heb ik niet veel nodig, een plat niet te hard oppervlak en een deken en tijd … De eerste twee waren in alle vormen aanwezig maar de tijd miste ik.

Mijn jetleg stuurt mij om 8u naar een zetelbed in de logeerkamer bij Lawrence. Het licht en lawaai van de ronkende computer hielden mij gelukkig nog niet wakker. Babs en Marty maakten mij een lekker bedje in hun woonkamer met nog door Martys oma gehaakte dekens. Ondanks de muizenvoetjes waarmee Babs en Marty opstaan wekten de grote poten van Hubert (hun hond) mij 's ochtends vroeg om een beetje aandacht...

Na een stevig nachtje uit maakt ook couchhoster Bob mij een klein nestje in zijn woonkamer, waar zijn huisgenoten de volgende ochtend om 8u al veldrijdend hun fietsen over moeten heffen. Ik ruim het maar netjes op.

Bij Keith slaap ik op mijn eigen matje in een hoek van zijn nog helemaal lege woonkamer... Bij de studenten mag ik in hun grote sofa slapen. Na de laatste aanpassingen aan Jakes paper om twee uur 's nachts sluit hij de gordijnen die om zeven uu 's ochtends terug worden geopend door vroege student Ted. De hele week lang drink ik met Jake het laatste pintje en met Ted de eerste koffie op die ene dag na dat Mike zijn bed aanbied omdat hij bij zijn vriendinnetje gaat slapen... een bed, was lang geleden.

Mijn hosts in Chapelhill hebben zelf een logeerkamer met bed, maar de fylosofische gesprekken met Skyler de 15-jarige zoon en de voetbalwedstrijden van Carly zorgen ervoor dat ik er nooit voor één uur inzit. De blaffende honden zorgen dat ik het ritme van een werkmens volg... Ik heb slaap tekort en ga naar een motel. Tussen het gesnurk van een trucker aan mijn voeteinde en de geweerschoten van een oorlogsfilm aan mijn hoofdkussen val ik toch maar in slaap, gelukkig want de ochtend erna krijg ik onder mijn voeten van een gezette zwarte vrouw omdat ik de deur op slot deed... Als ik de deur open beseft ze dat ze op de verkeerde deur stond te bonken en loopt, neen, waggelt ongegeneerd weg... maar ik ben wakker …

Elizabeths energie en werkritme heb ik direct te pakken want ik moet de sleutel ontvangen en terug afgeven. Bij Kayla slaap ik nog eens in een echt bed, een twijfelaar zoals mijn eigen bed in België, maar dan met vier anderen. Ik lig lepeltje lepeltje met een grote jachthond die snurkt als een oud mannetje, in mijn gezicht hijgt een kleiner exemplaar. Aan de andere kant ligt Kayla en aan mijn voeten, of soms op mijn hoofd ligt de kat van de buren... Het is heel knus, maar vraagt om nachtelijke dekengevechten …

Opnieuw heb ik slaap tekort, en probeer nog eens in een motel. Behalve de blazer en de tv die ik zelf onder controle heb is het hier muisstil en ligt dit bed hemels goed. Maar wat is het eenzaam en ik mis enkel maar het zalige gezelschap van de voorbije maand.