Guess where I am(i)?

'Ik ga op reis en ik neem mee: een Carnet de voyage geschonken door Marlies Dupont, een pakje boterkoekjes gebakken door Lieve De Baes, dikke wollen wanten van mijn vader, mijn Belgische biergewoonten die ik aan Dieter Loots kan danken, een MP4-speler met dancehalltunes van mijn danchalldansers, mijn oriëntatievermogen en rijkunsten aangeleerd door Bruno, Wards goede contacten, mijn moeders kookkunsten, ongezoete/-zoute studentenhaver van Hanna, Lieve Bredas visie op onderwijs, Gerts tekenlessen, Kerewins observerend vermogen, Mimo Paules reizen zonder John en slaapzak, de tandenborstel van Maarten De Landsheer, mijn partyattitude met Heidi in het achterhoofd en een flacon whiskey van Natacha, Jef en Jachna.

Dennen veranderen in rijen palmbomen, rode sportwagens en gele cabrio's ronken over grote lanen, bruine bovenlichamen in felgroene shorts, witte sokken in gepensioneerde sandalen, de temperatuur steeg op een halfuur met tien graden, … Ik trek mijn botten uit en doe mijn teenslippers aan.

Mijn host is een promotor, ik weet niet wat het is, maar het klinkt als professionele marketing dus ik stuur een couchrequest. Hij antwoordt heel droog dat ik zeker welkom ben, maar hij vergeet steeds wanneer ik kom.

Na een halfuur doet hij dan ook met rode ogen de deur open, en de geur verraadt zijn 'weedpollenallergie' . Als ik binnenkom zijn er nog vijf andere Duitse Couchsurfers, drie Amerikaanse, een fotomodel van Parijs en een mannequin uit Montreal die mijn vriendelijk begroeten... Ben, de host, is populair.

Hij kan ons gratis in de bekendste clubs (die allemaal heel gekend zijn, maar ik ken er geen enkele) binnenkrijgen en we kunnen de avond overleven op gratis drank. Ik ben overdonderd van de impressies en weet niet waar ik die avond naar toe moet … De Amerikaanse meisjes beslissen voor mij, ik mag mee naar een ander feestje met een andere promotor op voorwaarde dat ik mijn nog bleke benen scheer, make-up, een kleedje en high-heels draag. Het begrip 'promotor' krijgt stilaan een andere invulling.

Ik twijfel maar word direct geschminkt, geplukt en krijg rode gelakte pumps met hielen van 10cm toegeschoven … een 'neen' wordt niet geaccepteerd.

Na een starbucksdiner waggelen we met z'n vieren richting Erica de promotor. Ik vul mijn stelten nog snel op met WC papier en waggel iets minder dan het meisje met de nog hogere pumps. Eerlijk lijken we vier dwaze ganzen, maar eens toegekomen bij de promotor wachten nog zes andere kortgerokte meisjes en één afgelikte jongen. Allemaal couchsurfers opzoek naar een goedkope avond uit.

'The mansion' is een populaire club want er wordt aangeschoven tot twee clubs verder. Wij, schone buitenlanders, mogen voorsteken en als blikken konden doden bleef er niets meer van mij over. De club is kleiner dan de Decadance in de Overpoortstraat en ik heb medelijden met alle meisjes die dezelfde lijdensweg op hakken ondergaan hebben en nu nog buiten staan aan te schuiven, zij kunnen hier nooit binnen. Er is geen tijd voor medelijden want in een glazenkom zit een fluozeemeermin, we worden beschilderd met fluo schmink en onder de neon-letters 'naughty girl' gesleurd... In die nieuwe veel grotere zaal hangen fluo bollen, kubussen en hoepels met naakte vrouwen vol fluobodypaint in. Samen met de afgelikte Poolse jongen trainen we ons in het herkennen van siliconenborsten. Maar één op de acht heeft geen 'boob-job'. Terwijl ik, maar vooral veel mannen, met grote ogen naar de naakte acrobaten gaap worden we in de VIP-ruimte geleid om er gratis cocktails te drinken. Na drie cocktails gieten de promoters de alcohol rechstreeks in de meisjes hun mond en over hun deftige kleedjes. Niet veel later hangen diezelfde meisjes aan de lippen van een man die zo'n 100 dollar betaald heeft om met ons, mooie, buitenlandse meisjes in de VIP-tent te kunnen dansen.

Ik begrijp de job van een promoter helemaal en zie waarom Ben zoveel meisjes laat couchsurfen in zo'n klein appartementje. Na een sigaar, een neon-starwars-fighter en kromme pijnlijke tenen besluiten we naar huis te gaan/waggelen.
Buiten loeien wat sirenes, door de ruit waait wat frisse zeelucht binnen en in onze slaapzakken proberen mijn nieuwe vriendinnen mij te overtuigen van een 'boob-job', of toch het nut ervan. Ik ben gewoon tevreden met mezelf maar overdonderd door deze wereld en val in slaap. Of droomde ik al?